سیاوش قمیشی متولد 21 خرداد سال 1324 در اهواز است. قمیش نام منطقه ای نزدیک به دزفول است که اصلیت پدرش (مصطفی قمیشی) به آنجا باز می گردد. ایشان هم اکنون در آرامگاه شاه عبدالعظیم شهر ری آرمیده اند.

سیاوش کوچکترین فرزند خانواده، دو برادر به نام های «سیروس» و «سیامک» و خواهری به نام «سیمین» دارد. هنگامی که سیاوش 9 ماه داشت، همراه با خانواده به تهران مهاجرت کردند و سیاوش در محله ی یوسف آباد تهران بزرگ شد.

سیاوش از دوران کودکی، نوروز، ماهی قرمز و پول های عیدی را به خوبی به یاد می آورد و از آن دوران به نیکی یاد می کند.

مادر او به آموزش و یادگیری پیانو علاقه ی زیادی داشت و به همین دلیل در منزل پیانویی داشتند و خانمی به نام «الگا» به مادر سیاوش پیانو یاد می داد. سیاوش از شنیدن صدای پیانو بسیار لذت می برد و هنگامی که کسی از پیانو استفاده نمی کرده او در دنیای خود با پیانو بازی می کرد و سعی می کرد آهنگی موزون بوسیله ی آن بنوازد. این در حالی بود که 6 سال بیشتر نداشت و هنگامی که پشت پیانو می*نشست، پاهایش به پدال های آن نمی رسید.

خانواده سیاوش که متوجه علاقه*ی او به پیانو شدند، از استادی خواستند تا پیانو را به سیاوش آموزش دهد. بنابراین سیاوش به مدت 4 سال تحت آموزش موسیقی و پیانو قرار گرفت و به صورت تخصصی با نت آشنا شد. پیشرفت سیاوش در این زمینه، با توجه به سن کم او، موجب حیرت اطرافیان شده بود.

رفته رفته علاقه ی سیاوش به موسیقی بیشتر شد. به طوری که واضح بود او از سر هوس موسیقی را دنبال نمی کند و این استعداد واقعاً در او شکل گرفته. پدر سیاوش تاجر بود و از اینکه سیاوش وارد حیطه ی موسیقی شود، راضی نبود. اما از طرفی حمایت های مادرش باعث دلگرمی او بود. سیاوش به ساز گیتار علاقه مند شده بود و احساس می کرد بعد از فراگیری پیانو باید سراغ گیتار برود و به این صورت موسیقی را دنبال کند. او در این باره می گوید: «10 ساله بودم که گیتاری در پشت ویترین یک کفش فروشی، توجه مرا به خود جلب کرد و من بارها به پدرم اصرار کردم که این گیتار را برایم بخرد و بالاخره شب تولدم این گیتار به دستم رسید».

در ابتدا سیاوش در نواختن گیتار از کمک استادی استفاده نکرد، اما بعدها لازم دید که این ساز را مانند پیانو تحت اصول و قواعد خاص یاد بگیرد. بنابراین با نوازنده ی گیتاری شروع به تمرین کرد و گیتار را به سرعت فرا گرفت.

سیاوش معمولاً به نواختن ملودی های از قبل نوشته شده، علاقه ای نداشت و دوست داشت هر بار که ساز به دست می گیرد، ملودی جدیدی از خود ابداع کند و بنوازد. پشتکار و تلاش سیاوش در این زمینه باعث شد تا بتواند در اوایل نوجوانی آهنگ بسازد و ملودی هایی از خود ابداع کند که تا آن زمان کسی آنها را نشنیده بود. این موضوع همزمان بود با فعالیت سیاوش در یک گروه موسیقی.

او در حالی که تنها 13 سال داشت در سالن و لابی «مُتل قو» با ارکستری مخصوص به خود، برنامه اجرا می کرد و آهنگ های خواننده های معروف ایرانی و خارجی آن زمان (مانند «بیتلز») را اجرا می کرد.

سیاوش دوران دبیرستان (کلاس های هفتم و هشتم) را در دبیرستان البرز مشغول به تحصیل بود و در همان دوران با «کورش یغمایی» (آهنگساز و خواننده) آشنا شد و این آشنایی و همکاری بین آنها، سال ها ادامه یافت.

سن 14 سالگی برای سیاوش قمیشی، سن درخشش او و رقم خوردن دوره ای جدید در زندگیش است. سیاوش در این سن اولین آهنگ رسمی خود با نام «ای قایقران به کجا می روی» را برای خواننده معروف آن دوران، «ضیاء» ساخت. مدت کوتاهی پس از این ماجرا، خواهر و برادرهایش که در انگلیس زندگی می کردند به او پیشنهاد کردند برای آشنایی بیشتر با موسیقی و مشاهده ی فعالیت های گروه های خارجی، از نزدیک، او به لندن سفر کند. سیاوش دعوت آنها را پذیرفت و در سن 14 سالگی راهی لندن شد.

سیاوش در لندن هر روز به کلاب می رفت و موسیقی گوش می داد و فعالیت و اجراهای گروه های مورد علاقه*اش را از نزدیک مشاهده می کرد. او در این زمینه می گوید: «در لندن موسیقی به طور کلی موضوعی جا افتاده و کاملاً درست و حسابی بود. رادیو ساعت ها موزیک پخش می کرد، گروه های زیادی در سطح شهر برنامه اجرا می کردند و موسیقی بین مردم کاملاً جا افتاده بود».

سال های 1961 و 1962 در لندن، سال های اوج گروه های معروفی مانند «بیتلز» و ... بود که بی شک تاثیر مهمی در جهت دهی راه سیاوش در موسیقی بودند. سیاوش تحصیلات دبیرستان را در لندن ادامه داد و بعد از اخذ مدرک دیپلم وارد دانشگاه سلطنتی موسیقی در لندن، (دانشگاه Royal Academy Of Arts) شد و تحصیلاتش را به طور تخصصی در زمینه ی موسیقی در رشته ی جاز کلاسیک ادامه داد و با گرفتن مدرک Arrangement و گذراندن دوره ی Composition از دانشگاه فارغ التحصیل شد.

دوستی سیاوش با اعضای گروه های موسیقی در لندن باعث شد که پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، به عضویت یکی از آنها درآید. نام این گروه Insects بود و سیاوش در این گروه گیتاریست بود. وی سه سال با این گروه همکاری کرد. بعد از جدایی از این گروه، سیاوش با گروهی حرفه ای تر به نام Wingers به مدت چهار سال همکاری کرد و بعد از آن، شخصاً ارکستری جمع کرد و در آن علاوه بر نواختن گیتار، خواننده و نوازنده ی کیبورد نیز بود.

سرانجام پس از چهارده سال زندگی در لندن، سیاوش که شرایط و اوضاع موسیقی در ایران را بهتر از قبل می دید، در سن 28 سالگی راهی ایران شد. در مدت کوتاهی پس از آن سیاوش گروهی به نام Stars تشکیل داد که در این گروه آهنگ های غیر فارسی اجرا می کرد و در تهران و سایر شهرها مانند: اهواز، اندیمشک و ... بارها با این گروه به روی صحنه رفت. مدتی بعد سیاوش وارد گروهی به نام Rebels شد که در آن گروه شهرام شب پره، کامبیز معینی، همایون جلالی و فرجاد حضور داشتند. سیاوش در این گروه خواننده و کیبورد پلیر بود.

با اینکه سیاوش قمیشی سال ها به موسیقی پرداخته بود و عضو گروه های متعددی بود، اما تا آن روز هیچ آهنگی را به طور رسمی ضبط و پخش نکرده بود. او در گذشته (حدواً سالهای 1342 تا 1346) آهنگ هایی را ساخته و اجرا کرده بود و با ضبط صوت خانگی اش آنها را ضبط کرده بود. آهنگ هایی که ترانه ی آنها یا از خوش، یا از ترانه سرایانی چون ایرج جنتی عطایی و ... بود و با تکنوازی گیتار یا پیانو همراه بود (این مجموعه بعدها به عنوان «عروسک شب» توسط طرفداران سیاوش منتشر شد). وی تصمیم گرفت برخی از این آهنگ ها را در استودیو و به صورت حرفه ای بازخوانی کند. بنابراین در سال 1352 (1973 میلادی) برخی از این آهنگ ها را در شرکت موسیقی «رنگارنگ» (این شرکت هم اکنون در آمریکا با نام شرکت «ترانه» فعالیت می کند) بازخوانی کرد و به این صورت بین عوام شناخته شد (این آلبوم در سال 1981 میلادی در امریکا به عنوان آلبوم «فرنگیس» از شرکت ترانه منتشر شد). این شرکت سیاوش را به عنوان یکی از آهنگسازانش به خدمت گرفت و این موضوع باعث شد تا سیاوش برای خوانندگان نامداری چون ابراهیم حامدی (ابی)، عارف، بتی و... آهنگسازی کند. سیاوش برخی از ترانه هایی را که آهنگسازی می کرد، خود سروده بود، مانند آهنگ «پیچک» از ابی. وارطان آوانسیان (مدیر شرکت رنگارنگ) سیاوش قمیشی را به عنوان بهترین آهنگساز موسیقی پاپ ایران می شناسد و برای وی ارزش خاصی قائل است.

در سال 1357 (زمانی که سیاوش 34 ساله بود) با وقوع انقلاب، هنرمندان عرصه ی موسیقی، شرایط را برای ادامه ی کار مناسب ندیدند (در همان سال ها برخی از خوانندگان و ترانه سرایان مانند داریوش اقبالی، ایرج جنتی عطایی و شهیار قنبری به زندان افتادند، و کمترین خطری که هنرمندان موسیقی را تهدید می کرد بیکاری طولانی مدت بود که به دلیل شرایط آن روزها در ایران انتظار آن می رفت و حتی پس از انقلاب نیز تا جند سال جوی خفقان آور در انتظار موسیقی نوین و ترانه ی ایران بود). سیاوش قمیشی نیز در همین سال به لوس آنجلس آمریکا مهاجرت کرد تا فعالیت موسیقی خود را در خارج از کشور ادامه دهد.

سه سال پس از مهاجرت سیاوش به آمریکا، مجدداً شرکت های انتشار دهنده ی موسیفی فارسی، شروع به فعالیت کردند که در راس آنها شرکت های «پارس ویدئو» و «ترانه» بودند و همان گونه که قبلاً اشاره شد، شرکت «ترانه» در سال 1981 میلادی، آهنگ هایی را که سیاوش در ایران اجرا کرده بود به عنوان آلبوم «فرنگیس» به بازار عرضه کرد. این آلبوم، اولین آلبوم رسمی سیاوش قمیشی است. کلیه آهنگ های این آلبوم توسط خود سیاوش آهنگسازی و اجرا شده و تنظیم ها از منصور چشم آذر است.

در همان سال سیاوش قمیشی به کمک بیژن سمندر، جمال نادر و نوید نحوی آلبومی را به عنوان «خواب بارون» ضبط کردند که در این آلبوم آهنگ «فرنگیس» با کیفیت و اجرای بهتری، مجدداً بازخوانی شد. تنها وجه اشتراک دو آلبوم «فرنگیس» و «خواب بارون» در همین آهنگ است. جالب اینجاست که هیچ یک از کمپانی ها حاضر به انتشار آلبوم «خواب بارون» نشد و این آلبوم سال ها به طور غیر رسمی بین مردم دست به دست گشت. سیاوش که تنها هدفش از خوانندگی در آن روزها، سرگرمی و تفنن بود تصمیم گرفت فقط به آهنگسازی بپردازد و تنها از این راه به امرار معاش بپردازد.

این روند تا ده سال ادامه داشت تا اینکه در سال 1991 میلادی، مسعود فردمنش ترانه هایی را که سروده بود به دست سیاوش رساند و از او خواست تا آلبومی را با این ترانه ها بسازند که در آن مسعود فردمنش دکلمه کند و سیاوش آن ها را بخواند. سیاوش در ابتدا پیشنهاد مسعود فردمنش را نمی پذیرد، اما با اصرار او مواجه می شود و از طرفی به ترانه های او علاقه مند می شود تا اینکه این آلبوم را کار می کنند. در این آلبوم، سیاوش قمیشی خواننده، آهنگساز و نوازنده ی پیانو است، مسعود فردمنش ترانه سراست و دکلمه را اجرا کرده و آندرانیک آهنگ ها را تنظیم کرده است. این آلبوم که «حکایت» نام گرفت بلافاصله پس از تولید توسط کمپانی تازه تاسیس Caltex Records منتشر شد و تبدیل به سومین آلبوم سیاوش قمیشی شد و با فروش بسیار خوبی همراه شد. همین امر باعث شد تا آلبوم «خواب بارون» که پس از ده سال هنوز منتشر نشده بود، یک سال بعد (سال 1992 میلادی)، توسط شرکت پارس ویدئو منتشر شود.

پس از آن سیاوش تقریباً هر سال یک آلبوم روانه ی بازار کرد که هر یک از آنها زیبایی و ظرافت بسیاری دارند و ما را هرچه بیشتر با هنر او آشنا می کنند. نکته ی مهمی که در مورد سیاوش قمیشی وجود دارد این است که موفقیت او در یک اثر باعث تکیه ی او به همان اثر و ادامه دادن باقی کارها با همان سبک و سیاق نشد و او هر بار با اثری متفاوت و پر تنوع، هوادارانش را متحیر ساخته و مردم بسیاری را به جمع طرفداران خود اضافه کرده، بطوری که امروزه یکی از پرطرفدارترین خوانندگان و آهنگسازان ژانر پاپ موسیقی ایران است و بزرگانی چون فریبرز لاچینی، مرحوم بابک بیات، مرحوم واروژان، منصور چشم آذر و کورش یغمائی که در ایران زندگی می کنند به این نکته اذعان می کنند و سیاوش قمیشی را به عنوان یک آهنگساز و خواننده ی موفق، صاحب سبک و آشنا به زیر و بم موسیقی می شناسند.

نکات بیشتر در مورد سایر آلبوم های سیاوش قمیشی را در صفحه ی آلبوم ها و همچنین آشنایی تخصصی تر با سبک سیاوش در موسیقی را در صفحه*ی «آشنایی با سبک سیاوش در موسیقی» بخوانید.

سیاوش از اولین ازدواج خود در ایران، پسری به نام علیرضا دارد که هم اکنون حدوداً35 ساله است و در شیراز زندگی می کند. نام اولین همسر او «وصال» است. و همسر فعلی وی «نازنین مرعشی» نام دارد که جوانی 26 ساله است.

سیاوش قمیشی همواره خواننده ی قابل احترامی برای مردم و محبوب بوده، اما پس از انتشار آلبوم نقاب در سال 2002، که به نوعی آغازگر تغییر سبک وی به موسیقی راک و ترنس است، شمار طرفدارانش رو به فزونی نهاد. سیاوش دلیل این تغییر سبک را خواست جامعه ی جوان می داند و معتقد است جوان امروزی فرصت و حوصله ی فکر کردن به مفهوم ترانه های سنگین را ندارد و موسیقی طولانی را نمی پسندد. از طرفی کار کردن با تکنولوژی روز دنیا در موسیقی هم راحت تر از کار کردن با سازهای زنده و نوازندگان است و هم جامعه ی امروزی این سبک را بهتر قبول می کند. این رویه ی قمیشی، منتقدین خاص خود را نیز دارد. کسانی که موسیقی سنگین تر او را دوست داشتند و از کارهای چند سال اخیر او چندان راضی نیستند. قضاوت در این زمینه را به کارشناسان موسیقی، شما و در نهایت صفحه ی «آشنایی با سبک سیاوش قمیشی» می سپاریم و در اینجا به این یک جمله قناعت می کنیم که: تمام کارهای سیاوش قمیشی در هر سبکی، زیبایی خاص خود را دارد و حسی متفاوت از کارهای دیگر به ما می دهد.


سیاوش پس از 28 سال زندگی در لس آنجلس، تابستان سال 1385 (2006 میلادی)، آمریکا را به مقصد اروپا ترک کرد و فعلاً ساکن منطقه ای نزدیک به دوسلدورف آلمان است. وی دلیل مهاجرت خود از لس آنجلس را محیط فاسد و مسموم و همچنین آلودگی هوا در این شهر نام برده و قصد دارد از این پس در نقاط مختلف اروپا زندگی کند.